luna

Mijn lieve hond is er niet meer. Dinsdag hebben we haar moeten laten inslapen. Rust in vrede lieverd. We zullen je missen.

Leven onder de Spaanse zon

Als ik in Spanje ben droom ik altijd over voorgoed hier blijven. Het is hier zo heerlijk. Natuurlijk gaan wij gewoon weer terug, ons leven in Nederland leent zich nog niet voor vertrek en daarbij is het daar ook fijn wonen. Maar er zijn genoeg mensen die wel hier komen en blijven. Zo ook de mensen in het boek Leven onder de Spaanse zon. In columns verteld de schrijfster hoe ze met haar man Tom verhuist naar Caudete, een plaatsje op 70 km afstand van Alicante. Leuk en leerzaam om te lezen hoe het ze vergaat. Wel veel weetjes die me niet altijd zoveel interesseren, zoals een uitgebreid verhaal over hoe wijn gemaakt wordt, maar het uitgebreide verhaal over de Jamon en de uitleg over het politiestelsel vond ik wel weer leuk. Ik had het boekje zo uit, was maar 100 pagina's.

Ik had nog een dergelijk boekje mee,Spanje voorgoed van Madelon Schoemaker.Hierin worden de verhalen van een aantal Nederlanders opgetekend die hier naartoe gekomen zijn en geslaagd zijn. Hun verhaal, tips, waarom het is gelukt en wat ze anders zouden doen, het staat er allemaal in. Erg leuk om te lezen. Helaas heb ik het al weer uit want het was niet erg dik, 113 pagina's.Ik had graag meer verhalen gelezen.

Rode sneeuw in december

Thuis was ik er al in begonnen, maar in het vliegtuig heb ik het boek bijna uitgelezen, rode sneeuw in december van Simone van der Vlught.Ik zat er helemaal in,het schreeuwende kind op drie rijen van ons af hoorde ik niet en als Nico iets zei moest hij het weer herhalen. Het is lang geleden dat ik zo onder de indruk ben geweest van een boek. Het gaat over de tijd rondom de 80 jarige oorlog waarin de Spanjaarden de Nederlanden aanvielen omdat ze een ander geloof wilden aanhangen. Vanuit de burger, d.m.v. het volgen van Lidewij die trouwt met een arts en zich vestigt in Breda, en vanuit Willem van Oranje. Heel erg indrukwekkend. Beetje vreemd ook om te lezen over de Spanjaarden als vijand terwijl ik zelf onderweg was naar het door mij zo geliefde land.

Spanje

Gisteren zijn we naar Spanje gevlogen om een weekje te genieten van de Spaanse zon, het eten en van elkaar. :) We zijn om kwart voor 7 vertrokken richting Eindhoven. Dat duurde erg lang, we hebben er bijna twee uur over gedaan. Gelukkig waren we nog op tijd en na een vlucht van 2,5 uur landden we op het vliegveld in Malaga. Na een kopje koffie gedronken te hebben met Ricardo, wildden we gaan eten bij Miel y Nata,want we hadden helemaal nog niet gegeten sinds s'ochtends vroeg. Nu had de auto een half jaar stil gestaan en waren we vorige keer te laks geweest, we hadden de auto zonder oplader weggezet. Nu was de accu leeg. Ricardo heeft de auto weer opgeladen met zijn auto, maar we moesten toen wel een stuk gaan rijden om hem op te laden.Geen straf, want het was 23 graden dus we hadden lekker het kapje open. Uiteindelijk hebben we toen eerst maar boodschappen gehaald en hebben we in plaats van lunch gedineerd bij Miel y Nata. Nico ham met meloen en biefstuk met pepersaus, en ik avocado met garnalen en een tong van de grill. Erg lekker! Vandaag was het ook erg lekker weer. We zijn langs de kust naar Nerja gereden waar Nico een kennis heeft die een barretje daar heeft. Daar hebben we een broodje kroket gegeten maar we hadden nog honger en geen zin meer in meer kroketten of frikandellen, dus zijn we ergens anders nog wat tapas gaan eten. Daarna weer terug gereden. We zijn de hele dag weggeweest.

lekker lezen

Ik ben vanmiddag gewoon helemaal alleen thuis! Er is niets te doen bij SKF en ik heb geen zin meer om op de computer te werken. In de oven staat een curry runderstoof die ik straks als hij gaar is in kleine eenpersoonsbakjes doe en serveer met een dakje van bladerdeeg, maar die moet nog 2 uur stoven. Dusss... ik kruip lekker op de bank met een koffie verkeerd, een paar koekjes en mijn e-reader. Van de week ben ik begonnen in een nieuw boek dat ik nu al goed vind, en ik ben nog maar bij bladzijde 50 van de 246. Onwetend van Chevy Stevens. Het verhaal wordt verteld door middel van sessies bij de psycholoog, of psychiater, dat weet ik niet. Het is in de ik-vorm geschreven en gaat over Sara die op zoek gaat naar haar biologische ouders. Ze vind haar moeder maar die wil niets met haar te maken hebben. Daarna ontdekt ze dat ze de dochter is van een seriemoordenaar. Maar dan komt de seriemoordenaar er achter dat hij een dochter heeft. Ik kruip op de bank, poes op schoot met mijn koffie en koekjes en het boek, hopelijk val ik niet in slaap. :)

Hoi, leuk dat je mijn profiel bekijkt

Mijn nieuwe boek heb ik op basis van de titel uitgezocht. Grappig genoeg vind het Parool juist de titel zeer onaantrekkelijk. :) Het is een boekje dat je snel weg leest en tot nu toe wel erg leuk is.

Martin Brester - Hoi, leuk dat je mijn profiel bekijkt! ****

recensie van de website van het Parool.

Eerst maar even de titel. Hoi, leuk dat je mijn profiel bekijkt! is met afstand de slechtste titel van de afgelopen jaren. Het is een infantiele titel die, met het ook niet echt aantrekkelijke voorplat, zorgt dat je dit boek niet snel oppakt. Je denkt aan een zelfhulpboek voor radeloze vrouwen, vol nuttige tips, tot je in het uitroepteken het woord roman ziet staan.

In deze literatuurarme tijd toch het boek maar eens opengeslagen. Middenin een ultieme mannenfantasiescène waarin een man, die het erg met zichzelf heeft getroffen, seks heeft met twee bloedmooie Peruaanse dames op een hotelkamer in Buenos Aires. Oef.

Al met al geen goed begin. Maar toch. Het boek laten liggen zou jammer zijn, want de roman is behoorlijk genietbaar. En geestig. Het vertelt het verhaal van de dertiger Maurits, die maar niet aan de vrouw raakt. Nadat een relatie is stukgelopen gaat hij, onder de naam Frodo, internetdaten om misschien eindelijk 'de ware' te treffen. In deze roman draait het om die zoektocht naar 'echte liefde', met op de achtergrond een levenslange vriendschap die op de klippen dreigt te lopen.

Hoi, leuk dat je mijn profiel bekijkt! is onvervalste lad-lit, licht tegen Nick Hornby aanschurkend (voetbal speelt ook een rol in de roman). Dat is positief bedoeld. Martin Brester weet het verhaal met vaart en humor, én met flauwe grappen en veel clichés (ook eigenschappen van lad-lit), te vertellen. Hij doet dat zo goed, dat je die rare titel al lezend snel vergeet.

Natuurlijk maakt hij van Maurits een man die in deze snelle wereld met weemoed aan vroeger denkt. Ook die voorspelbaarheid past bij het lad-litgenre. Maar ook dat doet hij op fraaie wijze in een gedachtenstroom met treffende zinsnedes als '(...) dat niemand thuis meer kaplaarzen in de kast heeft staan voor in de modder bij de sloot, maar wel twintig paar hippe flipflops zonder Braziliaanse vlaggetjes voor op het strand' en '(...) maar nooit meer iemand lekker verveeld in de branding een uur lang steentjes staat te zeilen over het water'.

En komt het goed met Maurits? Lees het louterende slot van deze roman, een beste in zijn genre, die ten onrechte te lang onopengeslagen is gebleven. (MAARTEN MOLL)

Tweeling van Merete Junker

Na een stuk of 5 dagboeken van Anne-Wil, was ik toe aan een ander soort boek. En ook omdat ik geen Anne-Wil meer had. :)

Ik heb een Zweedse literaire thriller uitgezocht. Tweeling van Merete Junker. Aan het begin een beetje langdradig, maar gaandeweg wordt het steeds beter en aan het eind wil je alleen nog maar lezen om te weten hoe het afloopt. Want dat is zeker nog niet duidelijk. Een aanrader.

Tweeling is Merete Junkers tweede boek over Mette Minde, een journaliste bij de Noorse radiozender NRK, die er ondanks alle plezier in haar werk spijt van heeft dat ze haar opleiding aan de politieacademie nooit heeft afgemaakt. De examenklas van het mediaprofiel aan een middelbare school in de Zuid-Noorse stad Skien wordt opgeschrikt door gewelddadige gebeurtenissen, een zelfmoord, een moord en een jong meisje dat uit haar ouderlijke huis verdwijnt.

Mettes speurtocht naar de precieze gang van zaken voert haar niet alleen naar allerlei plaatsen in de omgeving, maar doet haar uiteindelijk zelfs in Finland belanden. Mensen met nauwe onderlinge banden en eenzame mensen zonder sociaal netwerk raken verstrikt in een knoop die zo strak zit dat het ontwarren ervan levensgevaarlijk wordt en waarin een belangrijke rol is weggelegd door meerdere paren tweelingen.